Editorial

GËZUAR 2017! 2017 qoftë një motmot pa Mjegull!


Publikuar më:


2016 pati shumë Mjegull! E në Mjegull gjithfarë shpirtra legjendash…

Ismet Aliu
Po ecja nëpër mjegull…
Ec, e ec, ec nëpër Mjegull. Mundohesh të shohësh, por s sheh gjë veçse Mjegull.
Në mjegull më përpara dëgjon se sheh. Ec, e ec, e ec kur ja dëgjoj një zë : ‘’O ti Kosovar!’’
Shpejtoj hapin dhe ik nëpër Mjegull e mendoj me vete e shaj me vete ‘’O ta kajsha Lokën, po unë shqiptar jam . E ec, e ec, e ec kur ja një turmë njerëzish të gjakut tone të tokës tone e quanin njëri –tjetrin kosovar. Një plak me qeleshe doli prej turmës dhe tha ma ku’pt mullanin e volli. Buuu gjithë vrerin e nxori jashtë.
Vazhdova udhën. Prapë Mjegull. E ec, e ec ec nëpër Mjegull kur ja një shkrim cirilik: OPSTINA SKUPSTINA, Qyqy! Kur ja edhe një, edhe një, edhe një, edhe një… Ptu! Sa shumë qenkan bre! Dikush tha këto janë embrioni i ’’Zajednicës’’ që do të zgjerohet e do ta qelb vendin në të ardhmen. Prapë vazhdova udhën nëpër Mjegull. Ec, e ec, e ec gjë s shihej pos Mjegullës. Diku një zë kënge… Një zë epik sikur dilte nga honet e legjendës. E dëgjoja, shpirti më madhërohej, po mjegulla s’ më shqitej dot. Ec, e ec, e ec nëpër Mjegull kur ja një turmë njerëzish: përqafoheshin, ca qanin, ca i shanin prijësit, po mos na qoftë fjala dalë e shanin edhe tokën e tyre! Një plak me mustaqe e plis i tha atij: ‘’ Po qysh shahet toka bre! Ptuu! Jazëk t’ koftë!’’ Turma e njerëzve hipnin në autobus. Ata po iknin në Evropë… Po iknin kah sytë këmbët…
Plaku drodhi një cigare u mbështet për shkopi dhe tek e thithte me afsh, i pëshpëriti më shumë vetes sesa të turmës ‘’Thefshi qafen!’’ Ika. Thash të dal në bjeshkë. Të ngjitem kah Shkreli, kah bjeshkët e Azem Shkrelit… E ec, e ec, e ec në Bogë e andej e këndej, kur dikush tha ”O ti, e ke kaluar kufirin” Zërin ia dëgjova, po fytyrën s’ia pash se ishte Mjegull. Jo mor, jo… Është gabim thash dhe vayhdova të shëtis nëpër BJeshkët e Nemuna…

Nejse… Zbrita nga bjeshkët, U nisa tjetërkah. E ec, e ec, e ec prapë Mjegull. Gjë s’shihej pos Mjegullës. Ec, e ec, e ec udhë s’ gjeje kund… Dikur u ula pak të pushoj. Preka prapa shpinës… hetova diçka të betontë. U ngrita e ec, e ec, e ec. Mur. Mur. Mur… Ë, thash me vete ky është ai muri që ngriti pushtuesi. Ky është provokimi më i ri dhe më madhi.
Prapë dola në udhë, prapë ishte mjegull. S’ isha sall unë. Ishim shumë, shumë, shumë… Dhe kishte Mjegull…

Hajde, GËZUAR 2017!
Dalshim nga Mjegulla!!

31. dhjetor 2017

Comments
To Top